Pisanie pozwów sądowych

book-1247715__340Kilka zdań o tym, jakie korzyści prawnikom daje pisanie pozwów, porady prawne czy wzory pism oraz ile trzeba się nauczyć, by zostać dobrym prawnikiem  Prawnik to osoba, która zwykle jest osobą poważaną i szanowaną przez wiele osób. Praca prawnika to bardzo odpowiedzialne zajęcie, które ma znaczny wpływ na decyzje podejmowane przez sąd w różnych sprawach. Od umiejętności prawnika zależy to, czy zdoła on obronić niewinną osobę przed wyrokiem czy dowieźć, że osoba oskarżona to faktyczny sprawca przestępstwa. Wśród obowiązków prawników leżą porady prawne i pisanie pozwów oraz przeprowadzanie obrony czy czynności oskarżycielskich. Studia prawnicze to dość ciężka przeprawa, ponieważ chociażby na Uniwersytecie Gdańskim studia na kierunku “Prawo” to 5 lat ciężkiej nauki oraz kilka następnych lat dokształcania się i praktykowania w kancelarii prawniczej. Adwokaci, którzy osiągają sukcesy wygrywając swoje sprawy, zdobywają nie tylko pozycję, ale także poważanie i zaufanie obywateli. Jednak, aby zaistnieć w świecie prawa należy najpierw opanować wszelkie możliwe artykuły i paragrafy w kodeksach, wzory pism czy umiejętności korzystania z wiedzy i tego, co mówi klient. Często przeprowadzenie dokładnej analizy dowodów czy zeznań klienta to trudne zadanie, z którym nie każdy może sobie poradzić. Takie umiejętności kształcone są zwłaszcza podczas praktyk i stażu w kancelariach, gdzie praktykanci z kierunku prawo mają za zadanie pomagać we wszystkim mecenasom i wykonywać takie zadania jak pozwy, układanie akt czy prostsze porady prawne dla klientów kancelarii. Każdy prawnik z pewnością ceni sobie taką praktykę i zdobywanie doświadczenia, które pomaga w późniejszym prowadzeniu własnej kancelarii czy ubieganiu się o stałą posadę w dobrej i renomowanej kancelarii prawniczej.

Funkcje ZUS

business-card-586272__340ZUS, oprócz m.in. obejmowania ubezpieczeniami społecznymi, przyjmowania i rozliczania składek oraz wypłaty świadczeń emerytalno-rentowych i chorobowych, może podejmować czynności egzekucyjne. Kto w jego imieniu działa, jako organ egzekucyjny, i jakie ma narzędzia… o tym poniżej.  Wielu przedsiębiorców ma kłopot z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, bierze się to z przynajmniej kilku powodów: 1) wysokich składek na ubezpieczenia społeczne, które mają wpływ na rentowność prowadzonej działalności gospodarczej; 2) przymusu opłacania składek; 2) „bezwzględności” tejże instytucji w przypadku powstania zadłużenia. Owa „bezwzględność” jest skutkiem pewnego rodzaju atmosfery panującej wokół tej instytucji, jak i niepewności towarzyszącej wciąż niedokończonej reformy ubezpieczeń społecznych (chodzi tu przede wszystkim o wysokość naszych przyszłych emerytur), a przede wszystkim braku znajomości swoich praw.  Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jako państwowa jednostka organizacyjna, opiera swoją działalność na ustawie z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz.74 ze zm.) oraz statucie stanowiącym załącznik do Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie nadania statutu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 28 poz. 164). W skład ZUS wchodzą centrala i terenowe jednostki organizacyjne (dalej TJO). Pod tą drugą nazwą kryją się: oddziały, inspektoraty i biura terenowe.

Zobowiązania pracodawcy

building-279425__340Każdy pracodawca, który zatrudnia choć jednego pracownika zobowiązany jest do założenia i prowadzenia akt osobowych pracownika. Przepisy prawa wskazują, które dokumenty obowiązkowo muszą się znaleźć w tych aktach, a które tylko mogą, ale nie muszą. Przepisy wskazują wyraźnie, jakich danych i jakich dokumentów można żądać od osoby zatrudnianej czy już zatrudnionej.  Każdy pracodawca, który zatrudnia choć jednego pracownika zobowiązany jest do założenia i prowadzenia akt osobowych pracownika. Przepisy prawa wskazują, które dokumenty obowiązkowo muszą się znaleźć w tych aktach, a które tylko mogą, ale nie muszą. Oznacza to także, że pracodawca nie ma dowolności w żądaniu od pracownika dokumentów czy danych. Przepisy wskazują wyraźnie, jakich danych i jakich dokumentów można żądać od osoby zatrudnianej czy już zatrudnionej.  Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 roku w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika – akta osobowe pracownika składają się z trzech części:  * A – gdzie gromadzimy dokumenty zebrane w związku z ubieganiem się o zatrudnienie; * B – to dokumenty dotyczące nawiązania stosunku pracy oraz przebiegu zatrudnienia pracownika; * C – gdzie zbieramy dokumenty związane z ustaniem zatrudnienia.  Wyżej wymienione rozporządzenie wskazuje również jakie dokumenty powinny znaleźć się w poszczególnych częściach. I tak:  W części A powinny się znaleźć:  * wypełniony kwestionariusz dla osoby ubiegającej się o zatrudnienie *, * świadectwa pracy z poprzednich miejsc zatrudnienia ( głównie dla celów ustalenia uprawnień pracowniczych, np wymiaru urlopu pracowniczego), lub innych dokumentów potwierdzających okresy zatrudnienia, obejmujących okresy pracy przypadające w roku kalendarzowym, w którym pracownik ubiega się o zatrudnienie*, * dokumenty potwierdzające kwalifikacje zawodowe, wymagane do wykonywania oferowanej pracy*, * świadectwa ukończenia gimnazjum – w przypadku osoby ubiegającej się o zatrudnienie w celu przygotowania zawodowego*, * orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku*, * inne dokumenty, jeżeli obowiązek ich przedłożenia wynika z odrębnych przepisów*, * dokumenty potwierdzające umiejętności i osiągnięcia zawodowe osoby zatrudnianej, * świadectwa pracy z poprzednich miejsc pracy lub inne dokumenty potwierdzające okresy zatrudnienia, obejmujące okresy pracy przypadające w innym roku kalendarzowym niż rok, w którym pracownik ubiega się o zatrudnienie, * dokumenty stanowiące podstawę do korzystania ze szczególnych uprawnień w zakresie stosunku pracy.